Fauré Pavane

Gabriel Fauréé schreef zijn Pavane in F mineur, Op. 50, in 1887. Oorspronkelijk bedoeld als pianostuk in 1880, Fauréé herwerkte het in 1887 tot een orkeststuk. Hij was van plan bescheiden orkestrale krachten te gebruiken, met de bedoeling het stuk te spelen tijdens enkele lichte zomerconcerten onder leiding van Jules Danbé. Toen hij het stuk echter opdroeg aan zijn beschermheer, Elisabeth Gravin Greffulhe, was hij ervan overtuigd de instrumentale krachten uit te breiden en een onzichtbaar refrein toe te voegen om het orkest te begeleiden. De tekst werd verzorgd door de neef van de gravin, Robert de Montesquiou. Deze orkestversie werd algemeen bekend en sinds de première in 1888 kende het stuk enorm veel succes, met of zonder koorbegeleiding.