Beethoven Koncert skrzypcowy D-dur op. 61

Beethoven napisał swój Koncert skrzypcowy D op. 61, w 1806 dla swojego kolegi Franza Clementa, który pomagał mu w doradzaniu w sprawie Fidelio. Pierwsze wydanie drukowane było zadedykowane przyjacielowi Beethovena Stephanowi von Breuningowi. Uważa się, że Beethoven ukończył partię solową tak późno, że Klemens musiał czytać z widzenia część swojego wykonania i aby wyrazić swoją irytację, Klemens przerwał koncert, aby zagrać własny utwór, grany na jednej strunie ze skrzypcami do góry nogami. Premiera nie zakończyła się sukcesem i przez kolejne dziesięciolecia koncert był rzadko wykonywany. Utwór wznowiono w 1844 r. występami ówczesnego 12-latka. skrzypek Joseph Joachim z orkiestrą pod dyrekcją Felixa Mendelssohna. Od tego czasu jest jednym z najważniejszych dzieł w repertuarze koncertów skrzypcowych, do dziś jest często wykonywany i nagrywany.