Juan Esquivel Barahona Darmowa muzyka arkusza

Juan [de] Esquivel Barahona był najwybitniejszym przedstawicielem ostatniego pokolenia hiszpańskich kompozytorów kościelnych epoki renesansu. Chociaż nigdy nie służył w żadnej z głównych hiszpańskich katedr, jego muzyka była znana w całej Hiszpanii na początku XVII wieku. służbę jako chórzysta w katedrze w 1568 roku i według kapelana chóru Antonio Sáncheza Cabañasa był uczniem Juana Navarro, chórmistrza katedry w młodości Esquivela. Pierwszą pozycję Esquivela jako maestro de capilla przypadł na rok 1581, kiedy został mianowany na stanowisko w Oviedo, stolicy prowincji Asturia w północnej Hiszpanii. Opuścił to stanowisko w 1585 roku i objął podobne stanowisko w mieście Calahorra w Riojanie. W 1591 powrócił do Ciudad Rodrigo jako dyrygent chóru, gdzie pozostał aż do śmierci. Jego głównymi wpływami byli Cristóbal de Morales i Francisco Guerrero, chociaż czasami widoczny jest pewien wpływ jego nauczyciela, Navarro. Uznanie Esquivela dla Guerrero jest widoczne w tym, że wykorzystuje motety starszego mistrza jako źródła mszy parodyjnych. Esquivel jednak nigdy nie wahał się stworzyć tekstu, dzięki któremu poprzedni kompozytor zyskał pewną sławę. Polifoniczny styl Esquivela charakteryzuje się zwięzłością w melodycznych tematach, sporadycznym użyciem niekadencyjnej chromatyczności i równoległym ruchem głosów. Jego muzyka ma pewne podobieństwo do portugalskiej polifonii swoich czasów.